![]() |
|
تاثير عامل حلاليت و فاصله راهباره از محفظه واكنش بر توليد چدن نشكن
در فرآيند
افزودن منيزيم در راهگاه
چكيده:
تحقيق حاضر با هدف بهينه سازي عامل حلاليت و فاصله راهباره از محفظه واكنش
در توليد چدن نشکن به روش افزودن منيزيم در راهگاه،
جهت دستيابي به حداکثر راندمان کروي شدن گرافيت انجام شد.
نتايج حاصل از متالوگرافي نشان مي
دهد كه عملكرد محفظه
واكنش
متاثر از عامل حلاليت (ياابعاد محفظه) است. به نحوي كه با در نظر گرفتن
عامل حلاليتي در حدود 0/015- 0/02 بهترين شرايط كروي شدن
در نمونه چدني فراهم مي آيد. در چنين
عامل حلاليتي
فاصله راهباره از محفظه تا 15
سانتيمتري تاثير چنداني بر ميزان كروي شدن گرافيت در چدن ندارد، ولي نمونه
هايي كه در فاصله 10سانتيمتري از محفظه قرار دارند، عموماً داراي گرافيت
هاي كروي تر و نيز با توزيع بهتري نسبت به ساير نمونه ها مي باشند.
واژه هاي کليدي: چدن داکتيل، افزودن منيزيم در راهگاه ، محفظه
واكنش، عامل حلاليت، فاصله راهباره از محفظه واكنش.
|
|
برای
مشاهده یا دریافت متن کامل این مقاله به صورت فایل
PDF
اینجا کلیک کنید. تعداد صفحات متن کامل : 9 صفحه حجم فایل PDF مقاله: 342KB |