کاربرد لوله های جدار نازک در سیستم های جذب انرژی ضربه

دکتر غلامحسین دانشی، مهندس سیدجمال حسینی پور

امروزه به منظور کاهش اثر ضربه بر سرنشینان وسایل نقلیه و به حداقل رساندن خسارت وارده، بر استفاده از سیستمهای جذب انرژی تاکید بسیاری میشود. لوله های جدار نازک تحت فشار محوری بدلیل ظرفیت جذب انرژی و طول لهیدگی زیاد از بهترین شیوه های حذب انرژی را فراهم می نمایند. در این میان آنچه که برای مهندسان اهمیت دارد طراحی و توسعه روشهای جذب انرژی جنبشی به طریق کنترل شده و با یک نرخ از قبل تعیین شده است. این مقاله مروری است بر انواع روشهای جذب انرژی با استفاده از لوله های جدار نازک شامل وارونش، پارگی محوری، کمانش محوری، لهیدگی جانبی و لوله های شامل مواد پرکننده، تئوری های موجود به همراه معادلات ارائه شده برای پیش بینی نیروی متوسط تغییر شکل در شرایط استاتیکی بازنگری می شود. سپس اثر سرعت بارگذاری جهت اصلاح مدلهای برای شرایط دینامیکی مطالعه شده و در نهایت تئوری های ارائه شده با نتایج تجربی مقایسه خواهد شد.