بررسی ساختار سطح قالبهای آهنگری شعاعی در حین کارکرد در شرایط خستگی ترمومکانیکی
مهندس فردین نعمت زاده، دکتر امیر حسین کوکبی
آهنگری شعاعی از روشهای مدرن
آهنگری قالب باز بوده که کاربرد وسیعی در تولید قطعات به روش آهنگری دارد.
شرایط کارکرد قالبهای آهنگری شعاعی بعه دلیل تغییرات توام درجه حرارت و بار
مکانیکی وایجاد کرنش زیاد در سطح قالبها مذکور به گونه ای است که نوع خستگی
ایجاد شده در شرایط کارکردی آن به دلیل تغییرات توام دما و کرنش به خستگی
ترمومکانیکی (TMF) مشهور است. لذا خستگی ترمومکانیکی (TMF) باعث کاهش شدید
عمر قالبهای مذکور می گردد. در این تحقیق، ساختار میکروسکوپی قالبهای
آهنگری شعاعی در حین (جوشکاری) و کارکرد مورد بررسی قرار گرفته است. برای
این بررسی از آزمایشات میکروسکوپ نوری و الکترونی MC روبشی در(SEM) استفاده
شده است. نتایج آزمایشات مطالعات میکروسکوپی بیانگر شکسته شدن ساختار اولیه
دندریتی جوش در برابر Udimet 520 سطح قالبهای مذکور و نمایان شدن کاربیدهای
MC تشکیل شده و در حین ساخت (جوشکاری)، رشد کاربیدهای دمای بالای کاربیدهای
دمای کارکردی و مناسب بودن ساختار جوش Udimet 520 حستگی ترمومکانیکی می
باشد.
واژه های کلیدی: خستگی ترمومکانیکی، ساختار، قالب، آهنگری شعاعی.